| O chorobie - postacie kliniczne schizofrenii |
 |
| |
|
|
|
Pomimo tego, że pojawiło się
wiele klasyfikacji tej choroby, przedstawię pierwszy podział, który był
prototypem dla większości pozostałych.
Wyróżnione cztery postacie schizofrenii: prosta, katatoniczna,
hebefreniczna i paranoidalna bardzo rzadko
występują w czystej postaci, raczej mieszają się lub przechodzą jedna w
drugą. |
| |
| Schizofrenia prosta |
|
| Tą postać schizofrenii charakteryzuje
stopniowo narastająca obojętność, apatia, obniżenie nastroju. Chory staje
się obojętny wobec tego, co się dzieje, nawet w świecie najbliższych. Często
nie zauważa poważnych spraw, natomiast drobne wydarzenia mogą wytrącić go
z równowagi. Stopniowo narastają trudności w szkole czy w pracy. Chory znajduje
sobie dziwne zajęcia, które w całości wypełniają jego czas. Wobec ludzi
staje się daleki i obcy, ma poczucie osamotnienia, opuszczenia. Zazwyczaj
wykazuje brak inicjatywy i aktywności, choć czasem zdarzy mu się wybuch
wściekłości, nagłego śmiechu, próba ucieczki czy samobójstwa. To właśnie
te nagłe, niezrozumiałe dla otoczenia wydarzenia powodują najczęściej pierwszą
wizytę u lekarza czy w szpitalu. Jeśli to nagłe zachowanie nie pojawi się,
wówczas choroba może rozwijać się bardzo długo nie zauważona, dlatego ten
typ schizofrenii jest niebezpieczny, bo może być późno zdiagnozowany. W
obrazie klinicznym może także wystąpić kurczowe trzymanie się stereotypów,
dotyczących czynności dnia codziennego. Często pojawia się hipochondryczne
zainteresowanie własnym ciałem, co może przerodzić się w myśli nadwartościowe
czy urojenia. Ten typ schizofrenii może także przybrać postać filozoficzną
- rozważań nad sensem istnienia. Czas gra na niekorzyść chorego, dziwactwa
mnożą się a rozdźwięk między chorym a otoczeniem coraz bardziej się pogłębia.
Postać schizofrenii prostej występuje stosunkowo rzadko a jej diagnoza należy
do trudniejszych. Można ją rozpoznać, jeśli objawy utrzymują się, co najmniej
rok. Czasem zdarza się, że u chorego pojawią się nowe zdolności i telenty,
dlatego nazywa się ja wówczas schizofrenią paradoksalnie społecznie pozytywną.
Rzadko też w tej postaci zdarzają się znaczne poprawy, gdyż choroba postępuje
tu powoli, ale zazwyczaj stale. |
| |
|
|
|
| Schizofrenia paranoidalna |
|
|
|
|
|
Jest to najczęściej występująca forma schizofrenii
(rozpoznaje się ją w 70%). W obrazie choroby dominują omamy i urojenia a
struktura i obraz świata zmieniają się całkowicie. Słowo "paranoja"
pochodzi od greckiego "para" - obok, wbrew, na przekór, fałszywie
oraz "noys" - umysł, rozum, sens. Polskim odpowiednikiem tego
słowa jest "obłęd". W percepcji świata i siebie istnieją pewne
reguły ponadczasowe i ponadindywidualne, dzięki którym struktura umysłu
pozostaje taka sama, niezależnie od kultury i epoki. W schizofrenii urojeniowej
następuje wyjście poza tą strukturę, co w kwestii pojęciowej ujawnia się
w postaci urojeń, a w kwestii zmysłowej - halucynacji. (omamów).
Zazwyczaj proces urojeniowego postrzegania świata dzieli się na 3 fazy: |
|
|
|
|
|
|
 |
|
faza oczekiwania - chory ma przeczucie, że wkrótce
nastąpi coś, co zmieni jego życie, wyjaśni wątpliwości; towarzyszy
mu silny lęk i niepewność. |
|
| |
|
|
faza olśnienia - wówczas wszystko staje się jasne,
świat przedstawia się w innych barwach, chory wszystko, całe swoje
życie, widzi 9innymi oczyma; towarzyszy jej zazwyczaj radość, zachwyt. |
|
| |
|
|
3. faza uporządkowania - nowe widzenie świata zaczyna
układać się choremu w logiczna całość; wszystkie szczegóły stają się
potwierdzeniem urojeniowych racji. |
|
|
|
| |
|
|
| Zauważa się u chorych w tej odmianie schizofrenii
polepszenie pamięci i percepcji, jednak ta poprawa dotyczy tylko świata
urojeniowego. W świecie tym nasilony jest egocentryzm - wszystko dotyczy
chorego i wszystko się do niego odnosi. Każdy szczegół jest istotny, co
powoduje zbytni natłok informacji i uczucie przeciążenia. W swoim urojeniowym
świecie chory przyjmuje zazwyczaj jedną z dwóch postaw: osoby wszechmocnej
- Boga (urojenia wielkościowe) lub osoby prześladowanej (urojenia prześladowcze).
Często te postawy występują jednocześnie a w tłumaczeniu urojeniowym przybierają
formę walki dobra ze złem. Dwubiegunowość obejmuje także samopoczucie chorego,
które oscyluje między egzaltacją i wzmożoną aktywnością psychoruchową a
obniżonym nastrojem i spadkiem aktywności motorycznej. Skrajna postać schizofrenii
urojeniowej nazywana jest onejroidalną (oneiros - sen), gdyż świat chorego
składa się głównie z omamów i urojeń, które są bardzo odległe od rzeczywistości
(przeważają omamy wzrokowe). Najczęściej objawom wytwórczym towarzyszy lęk.
Urojenia występujące w tej postaci schizofrenii to: |
|
|
|
|
|
|
|
|
prześladowcze, |
|
| |
|
|
ksobne (odnoszące), |
|
| |
|
|
pochodzenia, |
|
| |
|
|
hipochondryczne, |
|
| |
|
|
oddziaływania zewnętrznego, |
|
| |
|
|
odsłonięcia (wszyscy znają tajemnice i myśli chorego), |
|
| |
|
|
nasyłania i wykradania myśli (tzw. omamy psychiczne
- wrażenie hipnotyzowania, telepatycznego oddziaływania wrogów, wpływu
pola elektromagnetycznego, radarów, laserów i innych urządzeń kontrolujących
myśli). |
|
|
|
| |
|
|
| Schizofrenia hebefreniczna (zdezorganizowana) |
|
|
|
|
|
| Objawia się głównie rozprężeniem
całego życia uczuciowego oraz nadmiarem inicjatywy i ruchliwości, przypominających
wygłupianie się. Chory zaczyna zachowywać się dziwacznie, niepoważnie, śmieje
się bez powodu, zachowuje się krnąbrno, kpiarsko, nie ma poczucia dystansu,
może przechodzić w agresywne. Osoba chora nie ma poczucia odpowiedzialności,
zachowuje się nieadekwatnie do sytuacji. Ta forma schizofrenii zazwyczaj
szybko jest diagnozowana, bo w przeciwieństwie do schizofrenii prostej rzuca
się w oczy. Czasem jest mylona z fazą maniakalną lub, hipomaniakalną cyklofrenii.
Humor chorego przypomina "humor wisielczy", katastroficzny, poza
tym zauważa się oderwanie od rzeczywistości, w przeciwieństwie do stanu
maniakalnego. Chory zaskakuje otoczenie swoim niezrozumiałym zachowaniem,
abstrakcyjnością, sztucznością. Sam też skarży się na uczucie pustki, wygaśnięcie
energii życiowej. Objawy najczęściej diagnozowane w tej postaci to urojenia
wielkościowe, myślenie autystyczno - niezdyscyplinowane, rozkojarzenie toku
myślenia. |
| |
| Schizofrenia katatoniczna |
|
| W tej postaci zasadniczym kryterium
diagnostycznym jest dynamika ruchu w dwóch postaciach - zahamowania - postać
hipokinetyczna aż do bezruchu, osłupienia (stupor) oraz gwałtowanego wyładowania
i pobudzenia napędu ruchowego - postać hiperkinetyczna aż do szału katatonicznego
(furor). Obydwu formom schizofrenii katatonicznej towarzyszy bardzo silny
lęk dezintegracyjny, związany z rozbiciem struktury świata chorego. Często
chory oscyluje między tymi dwoma biegunami. Zaburzenia napędu mogą dotyczyć
tylko wybranych sfer np. mowy, ekspresji mimicznej, gestykulacji. Mogą przybrać
formę schizofrenicznych perseweracji - powtarzanie tych samych słów, grymasów
czy gestów. Należy odróżnić usztywnienie katatoniczne od parkinsonoidalnego.
W stanie osłupienia katatonicznego, jeśli otoczenie próbuje chorego zmusić
do aktywności, może napotkać reakcję oporu (negatywizm czynny) lub bierności
(negatywizm bierny). Chory może też przez nienaturalnie długi okres utrzymywać
niewygodną postawę ciała - tzw. gibkość woskowa. W okresie osłupienia chory
może pamiętać dokładnie, co się działo, ale też czas ten może być całkowicie
pokryty niepamięcią. W tym czasie mogą wystąpić zaburzenia zaspokajania
podstawowych potrzeb, co może doprowadzić do wyczerpania organizmu. Skrajne
postacie katatonii - stupor, furor - zdarzają się rzadko, częściej występują
stany subkatatoniczne. Chorzy są spowolniali, mało ruchliwi, twarze maskowate,
małomówni. Taka cisza jest czasem przerywana przez katatoniczne podniecenie
mające charakter bezcelowych ruchów, oderwanych od aktualnej sytuacji. |
|
 |
Ostatnio dodane komentarze |
|
|
|
Informacje - Postacie kliniczne
|
Czy, informacje zawarte na tej stronie były pomocne?
Wypełnij ankietę!
Jeśli chiałbyś / chciałabyć coś dodać dopisz swoją propozycję lub napisz do nas
Przejdź do działu "Informacje - Postacie kliniczne" ...
|
| Dodał: Admin |
| Odpowiedzi: 0 :: Czytaj całość :: Zobacz temat na forum |
|
|
|
Mam taki problem...
|
Mam prawie 16 lat i nie bardzo mam do kogo się z tym zwrócić. Na tym forum jestem nowa, jeszcze nie zdąrzyłam nawet wszystkiego obejrzeć, ale wydaje mi się że będziecie umieli mi poradzić.
Jest taka sprawa, że nie wiem co mi jest. Sama interesuję si...
|
| Dodał: user1855 |
| Odpowiedzi: 1 :: Czytaj całość :: Zobacz temat na forum |
|
|
|
co mi jest?
|
eh nie wiem co mi jest... od ponad roku co jakis czas mam wielka ochote sie zabic (nie chodzi o sprawy emocjonalne tlyko "filozoficzne"), ciagle mam jakies doły, wydaje mi sie ze jak ktos ze mna rozmawia badz utrzymuje kontakt to tylko po to zebym co...
|
| Dodał: kiszka |
| Odpowiedzi: 4 :: Czytaj całość :: Zobacz temat na forum |
|
|
|
poznałem dziwczyne chora na schizofremie paranoidalną
|
poznałem dziwczyne chora na schizofremie paranoidalną bardzo ja polubiłem jednak ostatnio zuwazam u niej nawrót choroby czy moge jej jakoćs pomóc oc należy mówić takiej osobie gdy zaczynam zauważać że zaczyna sie gubic lub gdy staje sie nad pobudliwa
|
| Dodał: |
| Odpowiedzi: 2 :: Czytaj całość :: Zobacz temat na forum |
|
|
|
mam sie leczyc , truc chemia ?
|
Eh..... he he he .
Moje całe otoczenie twierdzi zem chory na schizofrenie, phi. Czy dlatego ze posiadam tajne moce , takie jak : latanie , chodzenie po scianie i suficie , czytanie w myslach , transformacja i td. mam sie leczyc , truc chemia ?
Jesz...
|
| Dodał: |
| Odpowiedzi: 1 :: Czytaj całość :: Zobacz temat na forum |
|
|
|
|
|
